Moduł 03 kursu Oddziaływania i siły: siła jako wektor, punkt przyłożenia, kierunek, zwrot i wartość oraz różnica między kierunkiem a zwrotem.
Nawigacja w telefonie podaje: „Jedź z prędkością 80 km/h” . Taka instrukcja nie wystarcza — nie mówi, czy jechać prosto, skręcić, czy zawrócić. Podobnie okrzyk „Pchaj z siłą 200 N!” przy zakopanym samochodzie nie rozstrzyga, czy auto…
Nawigacja w telefonie podaje: „Jedź z prędkością 80 km/h” . Taka instrukcja nie wystarcza — nie mówi, czy jechać prosto, skręcić, czy zawrócić.
| Cecha | Wielkości skalarne (liczbowe) | Wielkości wektorowe |
|---|---|---|
| Co jest potrzebne do opisu? | Wystarczy wartość liczbowa wraz z odpowiednią jednostką. | Niezbędne są wartość, jednostka, kierunek i zwrot. Dla siły dochodzi jeszcze punkt przyłożenia. |
| Sens w przestrzeni | Nie mają żadnego kierunku w przestrzeni. Pytanie „w którą stronę?” nie ma dla nich sensu fizycznego. | Mają ściśle określoną orientację w przestrzeni — informują, wzdłuż jakiej linii i w którą stronę działa siła lub porusza się ciało. |
| Sposób dodawania | Zwykłe dodawanie algebraiczne: 2 kg + 3 kg = 5 kg. |
Dodawanie geometryczne wektorów — dwie siły po 5 N mogą dać siłę 10 N, 0 N (gdy ciągną przeciwnie) lub dowolną inną wartość pośrednią! |
| Typowe przykłady |
Masa m (np. 5 kg) Czas t (np. 15 s) Temperatura T (np. 21°C) Objętość V (np. 2 l) Gęstość d (np. 1000 kg/m³) Droga s (np. 100 m) |
Siła F (np. 20 N w prawo) Prędkość v (np. 50 km/h na północ) Przyspieszenie a (np. 2 m/s² w dół) Przesunięcie Δr (np. 5 m na wschód) |
Trener podaje zawodnikowi instrukcję: „Pchnij tę kulę z siłą 200 N”. Dlaczego zawodnik nie wie jeszcze, jak prawidłowo wykonać rzut?
Poprawna: a) Sama wartość 200 N nie opisuje działania. Siła jest wektorem, więc do pełnej informacji potrzebne są jeszcze kierunek i zwrot pchnięcia.
Siła (oznaczana F , od ang. force ) jest miarą wzajemnego oddziaływania ciał. Każdy wektor siły ma dokładnie cztery cechy — pominięcie jednej sprawia, że opis zjawiska staje się niepełny albo błędny.
Na rysunku dwie siły działają na ten sam klocek: jedna pionowo w górę, druga pionowo w dół. Jak opisać ich cechy?
Poprawna: c) Kierunek to linia działania siły, tutaj pionowa. Zwrot to strona wzdłuż tej linii, więc jedna siła działa w górę, a druga w dół.
Punkt przyłożenia najłatwiej przeoczyć, bo nie widać go ani w liczbie, ani w kącie. Tymczasem to on decyduje, czy ciało się przesunie, czy obróci.
Wysoką szafkę pchamy poziomo u dołu — przesuwa się. Ta sama siła przyłożona u góry przewraca ją. Co z tego wynika?
Poprawna: c) Wartość, kierunek i zwrot są w obu przypadkach takie same, zmienia się tylko punkt przyłożenia. To on rozstrzyga, czy ciało się przesunie, czy obróci.