MODUŁ 06 · BLOK II: MATERIA I JEJ WŁAŚCIWOŚCI
Przyciąganie i odpychanie, także ciał obojętnych
PPrezentacja dla nauczyciela
Znasz już podstawową zasadę: ładunki jednoimienne się odpychają, a różnoimienne się przyciągają. Ale jest w niej pewna pułapka. Naładowany balon przyciąga obojętne skrawki papieru — a przecież papier nie jest naładowany! Ten moduł wyjaśnia to zaskakujące zjawisko.
Dwie zasady i jedno zastrzeżenie
• Jednoimienne (ten sam znak: + i + albo − i −) → odpychają się.
• Różnoimienne (przeciwne znaki: + i −) → przyciągają się.
To prawda dla naładowanych ciał. A co z ciałem obojętnym? O tym niżej.
Model interaktywny: wybierz znaki dwóch ładunków
Ustaw znaki obu ładunków i naciśnij przycisk. Zobacz, w którą stronę działają siły.
Rozszerzenie · dla zainteresowanych
Dlaczego naładowany balon przyciąga obojętny papier?
Zbliżasz ujemnie naładowany balon do małego kawałka papieru. Papier przed zbliżeniem jest obojętny. Dlaczego więc rusza w stronę balonu?
Papier jest w tym doświadczeniu izolatorem — ładunki nie wędrują przez niego na duże odległości. Mimo to pole elektryczne balonu może nieznacznie przesunąć ładunki w cząsteczkach papieru. Ujemny balon odpycha ładunki ujemne od swojej strony, a przyciąga dodatnie:
- Bliższa strona papieru staje się względnie bardziej dodatnia.
- Dalsza strona staje się względnie bardziej ujemna.
- Siła przyciągania działa na bliższą stronę, a siła odpychania na dalszą. Ponieważ bliższa strona jest bliżej balonu, przyciąganie wygrywa.
Takie przesunięcie ładunków w izolatorze nazywamy polaryzacją. To nie jest swobodny przepływ elektronów przez cały przedmiot — ładunki tylko przesuwają się nieznacznie w obrębie cząsteczek.
Ciało obojętne może być przyciągane przez ciało naładowane. Dlatego samo przyciąganie nie wystarcza, żeby stwierdzić, że dwa ciała mają przeciwne ładunki. To jedna z najczęstszych pomyłek w elektrostatyce.
Przykład z chemii. Cząsteczka wody ma biegun dodatni i ujemny, dlatego jest polarna. Gdy zbliżysz naładowany balon do cienkiego strumienia wody z kranu, strumień lekko się wygina — pole elektryczne przyciąga bliższą stronę cząsteczek. To polaryzacja, a nie nadanie wodzie ładunku netto.
W poprzednim module dzieliłeś materiały na przewodniki i izolatory. Tutaj okazuje się, że nawet ciało obojętne reaguje na naładowany przedmiot, bo jego ładunki mogą się nieznacznie przesunąć. W module 07 opiszesz to przesunięcie za pomocą pola elektrycznego, a w module 08 sprawdzisz całą tę wiedzę.
Chemia: cząsteczka wody jest polarna — jedna jej strona jest względnie dodatnia, a druga ujemna. Dlatego woda przyciąga jony i inne polarne cząsteczki, choć sama nie musi mieć ładunku netto.
Jak odróżnić te dwa przypadki?
Skoro przyciąganie może oznaczać dwie różne rzeczy, jak ustalić, co naprawdę zachodzi? Oto praktyczne sposoby:
- Odpychanie jest jednoznaczne. Jeśli dwa ciała odpychają się, to na pewno oba są naładowane i mają ten sam znak. Odpychanie nie zdarza się przy ciele obojętnym.
- Przyciąganie trzeba sprawdzić dalej. Jeśli ciała się przyciągają, trzeba ustalić, czy obojętne ciało też jest przyciągane przez ten sam przedmiot — jeśli tak, to prawdopodobnie mamy do czynienia z ciałem obojętnym.
- Zbliż obojętny przedmiot kontrolny. Jeśli ten sam naładowany przedmiot przyciąga również znany obojętny papier, to przyciąganie nie dowodzi przeciwnych ładunków.
Przykład wyjaśniony krok po kroku
Przykład 1 — balon i papier
Treść: Ujemnie naładowany balon przyciąga skrawki papieru. Czy papier ma ładunek dodatni? Uzasadnij.
- Papier przed zbliżeniem balonu był obojętny — nikt go nie naelektryzował.
- Balon odpycha elektrony w papierze od swojej strony, więc bliższa strona staje się względnie dodatnia.
- Przyciąganie bliższej strony jest silniejsze niż odpychanie dalszej, więc papier rusza w stronę balonu.
Przykład 2 — dwa balony
Treść: Dwa balony potarte o ten sam sweter odpychają się. Co można o nich powiedzieć na pewno, a czego powiedzieć nie można?
- Odpychanie jest jednoznaczne: oba balony są naładowane i mają ten sam znak ładunku.
- Czego nie można powiedzieć: nie wiadomo z samego odpychania, jaki to znak (dodatni czy ujemny) ani jaka jest wartość ładunku.
- Można natomiast przewidzieć, że po potarciu o ten sam materiał zwykle oba mają ładunek ujemny — ale to wniosek z wiedzy o tarciu, nie z samego odpychania.
Przykład z biologii. Ciało pszczoły podczas lotu gromadzi niewielki ładunek elektryczny, a pyłek i znamię słupka mogą mieć ładunek przeciwnego znaku. Dzięki temu pyłek łatwiej przywiera do kwiatu. Samo przyciąganie pyłku nie dowodzi jednak, że kwiat ma ładunek przeciwny — pyłek może być obojętny i ulegać polaryzacji, dlatego badacze mierzą ładunki osobno.
W poprzedniej sekcji poznałeś dwie zasady i zastrzeżenie do nich. Teraz uczysz się rozstrzygać, który przypadek naprawdę zachodzi. W module 07 zobaczysz, że pole elektryczne działa nawet wtedy, gdy ciała się nie dotykają, a w module 08 porównasz przewodniki, oddziaływanie i pole.
Matematyka: zdanie „jeśli ciała się odpychają, to mają ładunki tego samego znaku” nie jest tym samym co zdanie odwrotne. Z odpychania wynika jednoznaczny wniosek, ale z przyciągania taki wniosek nie wynika — to różnica między twierdzeniem a jego odwrotnością.
Masz trzy lekkie kulki: A, B i C. Kulka A odpycha B, a przyciąga C. Kulka B również przyciąga C. Ustal, co można na pewno powiedzieć o ładunkach wszystkich trzech kulek, a czego nie da się ustalić. Zaplanuj jedno dodatkowe doświadczenie, które rozstrzygnie wątpliwości.
Pokaż przykładowe rozwiązanie i kryteria
Przykład: odpychanie A i B jest jednoznaczne, więc obie kulki są naładowane i mają ładunki tego samego znaku. Kulka C może być naładowana przeciwnie albo obojętna — w obu przypadkach A i B będą ją przyciągać. Żeby to rozstrzygnąć, zbliżamy C do skrawków papieru. Jeśli C przyciąga papier, jest naładowana, a skoro A ją przyciąga, ma ładunek przeciwny do A. Jeśli C nie przyciąga papieru, jest najprawdopodobniej obojętna. Nie da się natomiast ustalić, czy ładunki A i B są dodatnie, czy ujemne, bo nie mamy ciała o znanym znaku.
Kryteria: (1) pojęcie — uczeń odróżnia odpychanie od przyciągania i wie, że tylko odpychanie jest jednoznaczne; (2) uzasadnienie — poprawnie wnioskuje, że A i B mają ten sam znak, a C jest obojętna lub ma znak przeciwny; (3) przykład/dowód — proponuje test z papierem i przewiduje oba możliwe wyniki; (4) język — jasno rozdziela to, co pewne, od tego, co tylko możliwe.
Ćwiczenia i podsumowanie
Zadania do samodzielnego rozwiązania
Kolega mówi: „Zbadałem, że naładowany długopis przyciąga moją kulkę. Więc moja kulka ma na pewno ładunek przeciwny”. Jak sprawdziłbyś, czy ma rację, mając tylko ten długopis i skrawki papieru?
Pokaż przykładowe rozwiązanie i kryteria
Przykład: wystarczy zbliżyć długopis do skrawków papieru, o których wiemy, że są obojętne. Jeśli długopis przyciąga również papier, to znaczy, że przyciąga rzeczy obojętne — więc przyciągnięcie kulki nie dowodzi, że kulka ma ładunek przeciwny. Żeby uzyskać jednoznaczny wniosek, trzeba by sprawdzić, czy kulka jest odpychana przez coś, co ma taki sam znak jak długopis — odpychanie jest jednoznaczne. Samo przyciąganie nie rozstrzyga.
Kryteria: (1) pojęcie — uczeń wskazuje polaryzację jako możliwą przyczynę przyciągania; (2) uzasadnienie — wyjaśnia, dlaczego przyciąganie nie dowodzi przeciwnych ładunków; (3) przykład/dowód — opisuje próbę z papierem i wskazuje, co by ją rozstrzygnęło; (4) język — formułuje ocenę rozumowania bez obraźliwych sformułowań i z jasnym wnioskiem.
Przykład z matematyki. W logice zdanie „jeżeli A, to B” nie jest równoważne zdaniu „jeżeli B, to A”. Podobnie jest z ładunkami: z odpychania wynika, że ciała mają ten sam znak, ale z samego przyciągania nie wynika, że znaki są przeciwne. Matematyka uczy, kiedy wniosek jest uprawniony, a kiedy trzeba szukać dodatkowego dowodu.
W poprzedniej sekcji sprawdzałeś, kiedy przyciąganie jest jednoznaczne. Tutaj ćwiczysz to samo na przykładzie kolegi i jego kulki. W module 08 porównasz tę wiedzę z przewodnikami i polem elektrycznym, a w module 09 zobaczysz, jak silne pole prowadzi do iskry.
Technika: w malowaniu proszkowym drobinki farby zostają naładowane, a malowany przedmiot przyciąga je polem elektrycznym. Farba osiada równiej niż przy zwykłym natrysku, bo ładunek pomaga jej trafić na powierzchnię.
Podsumowanie modułu
- Jednoimienne się odpychają, różnoimienne się przyciągają — to dotyczy ciał naładowanych.
- Naładowane ciało przyciąga także ciało obojętne, bo ładunki w nim się nieznacznie przesuwają — to polaryzacja.
- Odpychanie jest jednoznaczne; przyciąganie — nie.
„Jeśli dwa ciała się przyciągają, to muszą mieć przeciwne ładunki.” Nie — jedno z nich może być obojętne. Zanim wyciągniesz wniosek, sprawdź, czy ten sam naładowany przedmiot przyciąga również znany obojętny papier.
Dlaczego obojętny papier jest przyciągany, choć nie ma ładunku netto?