MODUŁ 01
Topologie sieci i czytanie projektu
PPrezentacja dla nauczyciela
Topologia mówi, jak urządzenia są połączone. Na egzaminie pisemnym rozpoznajesz je na schemacie, na praktycznym — interpretujesz projekt, zanim cokolwiek podepniesz.
Legenda symboli
Symbole w konwencji ikon topologii Cisco (rysunek własny, uproszczony): prostokąt ze skrzyżowanymi strzałkami to przełącznik, okrąg ze strzałkami to router, monitor to komputer, wieża to serwer, pełny klocek to terminator.
| Symbol | Element | Rola na schemacie |
|---|---|---|
| Przełącznik | centrum gwiazdy, warstwy drzewa | |
| Router | granica sieci, łącze do WAN/internetu | |
| Komputer | stacja końcowa, liść drzewa | |
| Serwer | usługi (DHCP, DNS, pliki) | |
| Terminator | zamknięcie końców magistrali |
Rodzaje sieci ze względu na zasięg
Zanim narysujesz kształt (topologię), nazwij rozmiar. Egzamin pyta o to wprost: „która sieć łączy oddziały w kraju”, „czym jest Bluetooth”.
| Rodzaj | Zasięg | Przykłady |
|---|---|---|
| PAN | metry (do ~10 m) | Bluetooth: słuchawki, telefon–laptop |
| LAN | budynek, kampus (do ~1 km) | szkoła, firma, dom — to o niej jest cały kurs |
| MAN | miasto (kilkadziesiąt km) | sieć miejska, uczelnie, światłowody miejskie |
| WAN | kraj, świat | sieć operatora, internet |
Gwiazda — standard współczesnego LAN-u
Jak poznać na schemacie: wszystkie kable schodzą się do jednego urządzenia w centrum (przełącznik, czasem patchpanel + switch w szafie).
Cecha szczególna: każde urządzenie ma własne, niezależne łącze do centrum. Awaria jednego kabla odcina tylko jedno stanowisko, a centrum widzi stan każdego portu (diody link/activity) — dlatego usterkę znajduje się w minuty.
Zalety: łatwa rozbudowa (wolny port = nowe stanowisko), izolacja awarii kabla, centralne zarządzanie i monitoring.
Wady: awaria centrum kładzie całość (dlatego na egzaminie i w firmie centrum bywa zdublowane), więcej kabla niż w magistrali, centrum musi udźwignąć ruch wszystkich.
Magistrala — jeden wspólny kabel
Jak poznać na schemacie: jedna linia, do której „dopinają się” stacje; na końcach terminatory. Historycznie kabel koncentryczny (10BASE2/10BASE5).
Cecha szczególna: medium jest współdzielone — w danym momencie nadaje jedna stacja, reszta słucha. Dostęp reguluje CSMA/CD (nasłuchuj, nadaj, wykryj kolizję, czekaj losowo i powtórz).
Zalety: mało kabla, prosta i tania instalacja na małej sali.
Wady: przerwanie kabla dzieli sieć na dwie niesłyszalne części; kolizje rosną z liczbą stacji; trudna lokalizacja usterki (który odcinek?); brak terminatora = odbicia sygnału. Dziś praktycznie niespotykana — na egzaminie służy do pytań o kolizje i terminatory.
Pierścień — sygnał krąży w kółko
Jak poznać na schemacie: zamknięta pętla, strzałki w jedną stronę; hasło-klucz „żeton” (token).
Cecha szczególna: dostęp deterministyczny — stacja nadaje tylko gdy przechwyci wolny żeton krążący w pierścieniu. Każda stacja jest po drodze wzmacniakiem (repeaterem): odbiera i przekazuje dalej.
Zalety: brak kolizji w ogóle, przewidywalne maksymalne opóźnienie (wiadomo, kiedy żeton wróci), równy dostęp dla wszystkich.
Wady: jedno przerwanie zatrzymuje cały pierścień (lekarstwo: podwójny pierścień jak w FDDI); dołożenie stacji wymaga przerwania pracy; diagnostyka „który odcinek padł” jest żmudna. Klasyk: Token Ring i FDDI.
Metody dostępu do medium: CSMA/CD, CSMA/CA i żeton
Gdy wiele urządzeń dzieli jeden wspólny kabel (magistrala, hub) albo wspólną przestrzeń radiową (Wi-Fi), muszą ustalić, kto i kiedy może nadawać. Jeśli dwie karty sieciowe wyślą sygnał w tej samej milisekundzie, fale nałożą się na siebie i powstanie kolizja — dane ulegną zniszczeniu.
Sposób radzenia sobie z tym problemem to metoda dostępu do medium (pracująca w podwarstwie MAC warstwy 2).
| Metoda | Rozwinięcie i zasada działania | Gdzie występuje |
|---|---|---|
| CSMA/CD | Collision Detection (wykrywanie kolizji). Karta nasłuchuje, czy kabel jest wolny. Jeśli tak — nadaje. Gdy w trakcie nadawania wykryje zderzenie sygnałów, przerywa transmisję, wysyła sygnał zagłuszający (jam signal), odczekuje losowy czas (algorytm backoff) i próbuje ponownie. | Klasyczny Ethernet kablowy (IEEE 802.3) w trybie half-duplex (koncentryk, hub). |
| CSMA/CA | Collision Avoidance (unikanie kolizji). W radiu karta nie potrafi jednocześnie nadawać z pełną mocą i nasłuchiwać kolizji. Dlatego zanim wyśle dane, „rezerwuje” czas w eterze (krótkie ramki kontrolne RTS/CTS) i czeka na potwierdzenie odbioru (ACK) każdej ramki. | Sieci bezprzewodowe Wi-Fi (IEEE 802.11). |
| Token Passing | Przekazywanie żetonu (metoda deterministyczna). W sieci krąży specjalna ramka (żeton / token). Nadawać może wyłącznie ten komputer, który aktualnie posiada żeton — dzięki temu kolizje są całkowicie wyeliminowane. | Topologia pierścienia: historyczne sieci Token Ring (802.5) oraz światłowodowe FDDI. |
Siatka (mesh) — każdy z każdym albo prawie
Jak poznać na schemacie: wiele połączeń między tymi samymi węzłami, alternatywne drogi między dowolną parą. Pełna (każdy z każdym) albo częściowa (tylko kluczowe redundancje).
Cecha szczególna: redundancja ścieżek — każdy komputer ma bezpośrednie łącze do każdego innego, więc awaria jednego łącza nie zrywa łączności: ruch idzie inną drogą. Przy 4 hostach to 6 kabli; przy 10 byłoby ich już 45 — stąd wada niżej.
Zalety: najwyższa odporność na awarie, rozkład obciążenia na wiele dróg, brak pojedynczego punktu awarii.
Wady: koszt rośnie z kwadratem liczby węzłów (kable, porty); skomplikowana konfiguracja i diagnostyka. Dlatego pełny mesh to WAN, operatorzy i centra danych — w szkolnym LAN-ie co najwyżej częściowy (np.
dwa przełączniki dystrybucyjne spięte ze sobą i z rdzeniem).
Drzewo — hierarchia gwiazd
Jak poznać na schemacie: warstwy: rdzeń na górze, pod nim dystrybucja (piętra/budynki), na dole dostęp (sale). Klasyczny schemat szkoły i firmy.
Cecha szczególna: agregacja ruchu — im wyżej, tym szybsze łącza, bo niosą ruch całych gałęzi. Warstwy mapują się na VLAN-y i podsieci (np. piętro = VLAN = podsieć).
Zalety: skalowalność (dokładasz gałąź, nie przebudowujesz całości), czytelna administracja i segmentacja, awaria na dole nie wychodzi poza gałąź.
Wady: awaria wyżej odcina całą gałąź pod spodem; rdzeń i dystrybucja muszą być wydajne i najlepiej redundantne. Projektując, liczysz przepustowość „od dołu do góry”, nie odwrotnie.
Czytanie projektu i rodzaje dokumentacji
Każda sieć w firmie i na arkuszu egzaminacyjnym ma swoją dokumentację. Zanim zaczniesz zarabiać kable lub wpisywać adresy IP, musisz odróżnić projekt od dokumentacji powykonawczej oraz wiedzieć, czego szukać w warstwie fizycznej, logicznej i proceduralnej.
| Rodzaj dokumentacji | Co zawiera (czego w niej szukasz) | Przykłady na egzaminie i w pracy |
|---|---|---|
| Fizyczna | gdzie leżą kable, gniazda i sprzęt w budynku | rzut architektoniczny ze skalą i legendą, trasy korytek kablowych, schemat szafy RACK (rozmieszczenie w jednostkach U), numeracja portów patchpanela i gniazd abonenckich, protokoły pomiarów okablowania |
| Logiczna | jak płynie ruch i jak zaadresowane są urządzenia | schemat topologii logicznej, tabela adresacji IP i masek, podział na podsieci i VLAN-y (ID, nazwy, porty tagged/untagged), tablice routingu, reguły zapory oraz role serwerów (DHCP, DNS) |
| Proceduralna (operacyjna) | jak zarządzać siecią i co robić w razie awarii | polityka bezpieczeństwa i haseł, harmonogram kopii zapasowych (backupu), dziennik zmian konfiguracji, procedury awaryjne, kosztorys i specyfikacja materiałowa |
Zasada etykietowania (norma ANSI/TIA-606): każde gniazdo abonenckie na ścianie musi mieć taki sam identyfikator jak odpowiadający mu port na patchpanelu w szafie dystrybucyjnej (np. gniazdo G1.04 w pokoju odpowiada portowi 04 na pierwszym patchpanelu).
Na rzutach budowlanych spotkasz też skróty punktów dystrybucyjnych: KDR (kampusowy), BDR (budynkowy — główna serwerownia) oraz PDR (piętrowy — szafa na kondygnacji).
Koncentrator MAU w sieci Token Ring
W sieci Token Ring stacje nie łączyły się w pierścień „kablami w kółko”, tylko schodziły się do jednego urządzenia: MAU (Multistation Access Unit). Do MAU podłącza się każdą stację osobnym kablem — wygląda to więc jak gwiazda fizyczna.
Wewnątrz MAU porty są jednak połączone w zamknięty obieg, po którym nieustannie krąży żeton uprawniający do nadawania, czyli pierścień logiczny. Dlatego o Token Ring mówi się, że ma topologię gwiazdy fizycznej i pierścienia logicznego.
Zaletą MAU jest to, że odłączenie jednej stacji (wyjęcie wtyku) nie zrywa pierścienia — MAU automatycznie zwiera obieg, omijając wolny port.