MODUŁ 05 · BLOK II: CO CIĄGNIE CIAŁO Z POWROTEM
Siła, która ciągnie z powrotem: sprężyna i gumka
PPrezentacja dla nauczyciela
Kluczowe pytanie dla każdego ruchu drgającego brzmi: co sprawia, że ciało po wychyleniu wraca do środka? W przypadku huśtawki jest to grawitacja, w przypadku instrumentów — naciąg struny. W klocku na sprężynie ciało zawraca wypadkowa siła przywracająca, a jej głównym źródłem jest siła sprężystości. Przyjrzyjmy się obu tym wielkościom — bo to nie to samo.
Sprężyna, która pamięta swój kształt
Rozciągnij sprężynę i puść. Co się dzieje? Błyskawicznie powraca do swojej początkowej długości. Dzieje się tak, ponieważ odkształcony materiał wytwarza siłę sprężystości (siłę powrotną), która zawsze dąży do przywrócenia pierwotnego kształtu. Im mocniej sprężynę rozciągniesz, tym większą siłą będzie ciągnąć z powrotem.
- Rozciągasz lekko — sprężyna stawia niewielki opór i delikatnie wraca do położenia równowagi.
- Rozciągasz mocno — sprężyna stawia potężny opór, gromadzi dużą energię potencjalną sprężystości i gwałtownie wraca do środka.
- Ściskasz sprężynę — siła sprężystości działa w drugą stronę: odpycha klocek, znów dążąc do przywrócenia długości spoczynkowej. (Gumka recepturka działa tylko przy rozciąganiu, bo przy ściskaniu po prostu wiotczeje).
W zakresie sprężystym (przy niezbyt dużych odkształceniach) siła sprężystości jest proporcjonalna do odkształcenia sprężyny i skierowana przeciwnie do tego odkształcenia. W układzie wykonującym drgania wypadkowa siła przywracająca jest skierowana ku położeniu równowagi. Dla idealnej sprężyny opisuje ją zależność: $$F_{\text{wyp}} = -k \cdot x$$ gdzie $x$ oznacza wychylenie od położenia równowagi, a $k$ — sztywność sprężyny. Znak minus mówi, że siła wypadkowa ma zwrot przeciwny do wychylenia. Oznacza to, że 2 razy większe odciągnięcie daje 2 razy większą siłę przywracającą, a 3 razy większe — 3 razy większą! Powyżej pewnego odkształcenia sprężyna lub gumka rozciąga się już nieproporcjonalnie (albo pęka) i ten wzór przestaje działać.
• Długość naturalna to długość sprężyny, gdy nikt jej nie ciągnie i nic na niej nie wisi.
• Położenie równowagi to miejsce, w którym ciało spoczywa (wypadkowa sił równa zeru). Dla sprężyny poziomej (bez ciężarku na końcu) te dwa miejsca pokrywają się. Dla sprężyny pionowej z ciężarkiem — nie: ciężar już w spoczynku rozciąga sprężynę, więc położenie równowagi jest niżej niż długość naturalna.
Dlatego wzór $F_{\text{wyp}} = -k \cdot x$ stosujemy do wychylenia $x$ od położenia równowagi — wtedy opisuje wypadkową siłę przywracającą. Uwaga: siła sprężystości (naciąg samej sprężyny) to inna wielkość niż wypadkowa — zależy od odkształcenia względem długości naturalnej, nie od wychylenia z równowagi. W pionie ciężar nie znika, tylko równoważy część naciągu. Szczegóły w module 11.
Sprężyny wokół nas
Ta sama zasada sprężystości działa w wielu urządzeniach:
- Drzwi ze sprężynowym zamykaczem — przy otwieraniu rozciągasz sprężynę. Gdy puścisz klamkę, siła sprężystości sama domyka skrzydło do framugi.
- Materac i fotele sprężynowe — uginają się pod ciężarem ciała i sprężyście wypychają je w górę, dopasowując się do nacisku.
- Klamerka do bielizny i spinacz — zwoje metalu sprężyście zaciskają się, trzymając pranie na sznurku.
- Trampolina — sprężysta siatka i stalowe sprężyny na obwodzie uginają się pod skoczkiem i gromadzą energię, a następnie przekazują ją skoczkowi, dzięki czemu może on ponownie wznieść się w górę.
- Siłomierz szkolny — urządzenie do pomiaru siły: wydłużenie sprężyny jest wprost proporcjonalne do ciężaru zawieszonego przedmiotu.
- Amortyzator w samochodzie i rowerze — stalowa sprężyna przejmuje uderzenia od nierówności drogi, a olejowy tłumik wygasza drgania.
Rysunek: ta sama sprężyna, trzy wychylenia
Trzy charakterystyczne stany poziomego oscylatora sprężynowego. Zwróć uwagę na zieloną linię przerywaną (położenie równowagi $x=0$) oraz zieloną strzałkę siły wypadkowej $\vec{F}$ — w tym układzie siła ta działa w stronę położenia równowagi, przeciwdziałając każdemu odkształceniu sprężyny. W tym układzie sprężyna jest nierozciągnięta właśnie w położeniu równowagi, więc siła sprężystości jest tu jednocześnie siłą wypadkową. W układzie pionowym z ciężarkiem tak nie jest — położenie równowagi jest niżej niż długość naturalna sprężyny, a siła ciężkości nadal działa na ciężarek (patrz ramka wyżej).
Animacja: pociągnij, puść, zobacz
Ustaw suwakiem wychylenie klocka ze środka, a następnie naciśnij Puść. Sprężyna pociągnie klocek w stronę równowagi, rozpoczynając drgania. Wykres po lewej rejestruje kolejne wahnięcia.
Przykład na liczbach
Przykład 1 — proporcjonalność siły sprężystości
Zadanie: Do poziomej sprężyny przyczepiono klocek. Gdy wychylono go o 4 cm od środka, sprężyna działała na niego siłą powrotną równą 2 N. Jaka siła zadziała na klocek, gdy odciągniemy go o 12 cm? Przyjmij, że sprężyna pracuje w zakresie sprężystym (odkształcenia są niezbyt duże).
- Wychylenie początkowe $x_1 = 4\text{ cm}$, wychylenie końcowe $x_2 = 12\text{ cm}$.
- Obliczamy, ile razy zwiększyło się wychylenie: $12\text{ cm} \div 4\text{ cm} = 3$ razy.
- Zgodnie z prawem Hooke'a siła sprężystości rośnie wprost proporcjonalnie do wychylenia — ale tylko w zakresie sprężystym:
$$F_2 = 3 \times F_1 = 3 \times 2\text{ N} = 6\text{ N}$$
Przykład 2 — siłomierz szkolny
Zadanie: Na szkolnym siłomierzu zawieszono plecak. Sprężyna siłomierza wydłużyła się o 6 cm, a wskazówka pokazała siłę 3 N. Następnie dołożono drugi, identyczny plecak i wydłużenie wzrosło do 12 cm. Jaką siłę pokazał wtedy siłomierz?
- Wydłużenie wzrosło z 6 cm do 12 cm, czyli $12 \div 6 = 2$ razy.
- Siłomierz pracuje w zakresie, w którym siła jest wprost proporcjonalna do wydłużenia, więc wskazanie też rośnie dwukrotnie: $2 \times 3\text{ N} = 6\text{ N}$.
- Właśnie dlatego siłomierz nadaje się do ważenia: równe podziałki na skali odpowiadają równym przyrostom siły.
Zadania do samodzielnego rozwiązania
Wskazówka 1 — proporcjonalność
Wskazówka 2 — oblicz krotność
Wskazówka 1 — co dzieje się ze sprężyną podczas otwierania?
Wskazówka 2 — dążenie do spoczynku
Wskazówka 1 — rola grawitacji w wahadłach
Wskazówka 2 — odkształcenie sprężyste
Zadanie transferowe — wykres siły sprężystości $F(x)$
Nie liczy się do paska postępu. Odpowiedź znajdziesz w rozwijanym polu.
Pytanie
Polecenie: Korzystając z wykresu, oceń: (a) czy do $12\text{ cm}$ siła jest proporcjonalna do wychylenia? (b) czy jest proporcjonalna dla $20\text{ cm}$? (c) co to znaczy dla stosowania wzoru $F = -k \cdot x$?
Rozwiązanie
Quiz wiedzy — Moduł 05
Podsumowanie modułu
- W zakresie sprężystym siła sprężystości jest proporcjonalna do odkształcenia i skierowana przeciwnie do niego.
- W układzie drgającym wypadkowa siła przywracająca jest skierowana ku położeniu równowagi: $F_{\text{wyp}} = -k \cdot x$, gdzie $x$ to wychylenie od równowagi.
- Długość naturalna i położenie równowagi to nie to samo (w pionie się nie pokrywają).
Utożsamianie siły sprężystości z siłą wypadkową. Siła sprężystości zależy od odkształcenia względem długości naturalnej; dopiero wypadkowa (z uwzględnieniem ciężaru) jest siłą przywracającą względem równowagi.
Dlaczego w pionowej sprężynie z ciężarkiem położenie równowagi nie wypada przy długości naturalnej?