Materiał edukacyjny · Fizyka

MODUŁ 11 · BLOK III: DLACZEGO DRGANIA MILKNĄ I WRACAJĄ

Energia w drganiach: kinetyczna i potencjalna

PPrezentacja dla nauczyciela

Popatrz uważnie na kołyszącą się huśtawkę lub wahadło. Na samej górze, w punktach zwrotnych, na ułamek sekundy całkowicie się zatrzymuje. Z kolei na samym dole, mijając środek, mknie najszybciej. To bezpośredni dowód na nieustanną przemianę energii: energii potencjalnej grawitacji (związanej z wysokością) w energię kinetyczną (związaną z prędkością) i z powrotem.

Dwie postacie energii mechanicznej

Uwaga: energia potencjalna ma różne postacie. To, którą rozpatrujemy, zależy od układu:
• W huśtawce (i każdym wahadle) analizujemy przede wszystkim energię potencjalną grawitacji, związaną z wysokością.
• W układzie ze sprężyną można dodatkowo rozpatrywać energię potencjalną sprężystości, związaną z jej odkształceniem.
To różne postacie energii potencjalnej — nie mieszaj ich w jednym rachunku.
  • Energia potencjalna ($E_p$) — energia zmagazynowana dzięki położeniu lub odkształceniu sprężystemu. Im wyżej wzniesie się huśtawka ponad najniższe położenie, tym większa jest jej energia potencjalna grawitacji ($E_p = m \cdot g \cdot h$) — jeżeli za poziom zerowy energii przyjmiemy najniższe położenie huśtawki. W punkcie maksymalnego wychylenia ($x = \pm A$) energia potencjalna osiąga maksimum ($E_p = \text{max}$). To zdanie dotyczy modelu huśtawki z ustalonym poziomem zerowym. Nie przenoś go automatycznie na pionową sprężynę — tam energia sprężystości i energia grawitacji zmieniają się jednocześnie.
  • Energia kinetyczna ($E_k$) — energia związana z ruchem ciała ($E_k = \frac{m \cdot v^2}{2}$). Zależy wprost od kwadratu prędkości $v$. W punktach zwrotnych wynosi zero ($v = 0 \implies E_k = 0$). Przy przejściu przez położenie równowagi ($x = 0$), gdzie prędkość jest największa ($v_{\text{max}}$), energia kinetyczna osiąga swoje maksimum ($E_k = \text{max}$).
Zasada zachowania energii mechanicznej w ruchu drgającym:
Gdy pomijamy opory ruchu i tarcie, całkowita energia mechaniczna $E_m$ układu drgającego pozostaje stała w każdej chwili ruchu: \[ E_m = E_k + E_p = \text{const} \] Kiedy energia kinetyczna rośnie, potencjalna maleje dokładnie o tyle samo — następuje jedynie bezustanna wymiana między dwiema postaciami energii!
To model idealny. W rzeczywistych drganiach część energii mechanicznej zamienia się w ciepło (opór powietrza, tarcie), więc suma $E_m$ powoli maleje, a amplituda maleje razem z nią — to drgania tłumione z modułu 09.
1. Od czego zależy energia potencjalna grawitacji huśtawki?
2. Czym jest energia kinetyczna drgającego ciała?
3. Co mówi zasada zachowania energii mechanicznej w modelu bez oporów?

Cykl wahnięcia krok po kroku

  1. Maksymalne wychylenie w lewo ($x = -A$). Huśtawka zatrzymuje się na moment ($v = 0$). Prędkość wynosi zero, więc $E_k = 0$. Wysokość jest największa: $E_p = \text{max}$. Cała energia układu ma postać energii potencjalnej: $E_m = E_p$.
  2. Ruch w dół ku środkowi. Huśtawka traci wysokość, ale przyspiesza pod działaniem grawitacji. Energia potencjalna systematycznie zamienia się w energię kinetyczną.
  3. Przejście przez położenie równowagi ($x = 0$). Huśtawka znajduje się w najniższym położeniu. Przy przyjętym poziomie zerowym energii potencjalnej grawitacji jej energia potencjalna wynosi zero ($h = 0 \implies E_p = 0$), a energia kinetyczna osiąga maksimum. Tutaj $E_k = \text{max}$ i cała energia mechaniczna to energia kinetyczna: $E_m = E_k$.
  4. Wznoszenie ku prawemu skrajowi. Huśtawka unosi się w górę i stopniowo wyhamowuje. Energia kinetyczna zamienia się z powrotem w potencjalną.
  5. Maksymalne wychylenie w prawo ($x = +A$). Znów chwilowy spoczynek ($v = 0$). Znowu $E_k = 0$, a $E_p = \text{max}$. Huśtawka zawraca i cykl powtarza się w nieskończoność (lub wygasa powoli pod wpływem oporów powietrza).
4. Huśtawka przechodzi przez położenie równowagi $x = 0$. Jakie są wtedy $E_p$ i $E_k$ przy poziomie zerowym w najniższym punkcie?
5. Huśtawka wędruje od skrajnego wychylenia w lewo ku środkowi. Co dzieje się z energiami?
6. Huśtawka osiąga maksymalne wychylenie w prawo ($x = +A$). Jaki jest wtedy stan energii?

Przykłady przemian energii w przyrodzie i technice

  • Ciężarek na poziomej sprężynie (bez wstępnego naciągu). W skrajnych punktach rozciągnięcia lub ściśnięcia sprężyny masa stoi ($E_k = 0$), a energia jest zmagazynowana w sprężystości stali ($E_{ps} = \text{max}$). Przy przelocie przez środek sprężyna wraca do długości spoczynkowej ($E_{ps} = 0$), a ciężarek ma największą prędkość ($E_k = \text{max}$).
  • Skoczek na bungee lub trampolinie. W najwyższym punkcie dominuje energia potencjalna grawitacji. W najniższym — energia potencjalna sprężystości napiętej liny. W połowie lotu — maksymalna prędkość i energia kinetyczna.
  • Zegar z kukułką i wahadłem. Spadający ciężarek dostarcza minimalne porcje energii na pokonanie oporów, a wahadło nieustannie zamienia energię potencjalną na kinetyczną, odmierzając idealnie równe sekundy.
  • Rollercoaster i rampa skateboardowa. Na krawędzi rampy deskorolkarz na chwilę zamiera ($E_p = \text{max}$), by po zjeździe na sam dół mknąć z maksymalną prędkością ($E_k = \text{max}$) na przeciwległą krawędź.
7. Ciężarek na poziomej sprężynie jest w skrajnym położeniu ściśnięcia. Co można powiedzieć o jego energiach?
8. Skoczek bungee jest w najniższym punkcie lotu. Która energia dominuje?
9. Deskorolkarz zjeżdża z krawędzi rampy na sam dół. Co ma tam największą wartość?

Rysunek: rozkład energii w trzech położeniach huśtawki

Geometrycznie poprawna huśtawka o stałej długości liny $L$. Słupki obrazują proporcje energii kinetycznej $E_k$ (zielony) i potencjalnej $E_p$ (pomarańczowy). Sumaryczna wysokość słupków jest niezmienna.

1. Zwrot (skrajne A) Ep: 100% Ek: 0% prędkość v = 0 2. Środek (równowaga x=0) v_max Ep: 0% Ek: 100% prędkość maksymalna 3. Położenie pośrednie Ep: 50% Ek: 50% Ep + Ek = Em (stała)
Zasada zachowania energii na huśtawce (model bez oporów): w skrajnych położeniach cała energia ma postać potencjalną ($E_p$), w położeniu równowagi zamienia się całkowicie w kinetyczną ($E_k$), a ich suma $E_m$ jest stała.
10. Co jest niezmienne na rysunku trzech położeń huśtawki?
11. W położeniu pośrednim słupki mają po 50%. Co to oznacza?
12. W skrajnym położeniu słupek energii potencjalnej ma 100%, a kinetycznej 0%. Dlaczego?

Animacja: huśtawka i dynamiczne słupki energii

Obserwuj kołysanie huśtawki oraz słupki energii w czasie rzeczywistym. Zielony słupek to energia kinetyczna ($E_k$), pomarańczowy to energia potencjalna ($E_p$), a fioletowa linia pozioma wskazuje niezmienną sumę: $E_m = E_k + E_p = 100\%$.

Eksperyment z przyciskiem „Zatrzymaj”:
Spróbuj zatrzymać ruch dokładnie w chwili, gdy huśtawka osiąga skrajne wychylenie ($E_k \approx 0$, $E_p \approx 100\%$), a następnie w punkcie przejścia przez pion ($E_k \approx 100\%$, $E_p \approx 0$). Zauważ, że linia sumy $100\%$ nigdy nie zmienia swojej wysokości!
Uwaga: pionowa sprężyna z ciężarkiem to inny przypadek!
Gdy ciężarek wisi na pionowej sprężynie, sprężyna jest już rozciągnięta w położeniu równowagi — ciężarek rozciągnął ją swoim ciężarem, zanim drgania w ogóle się zaczęły. Położenie równowagi nie pokrywa się więc z naturalną (fabryczną) długością sprężyny.
Co to zmienia w energii? Trzeba liczyć dwa rodzaje energii potencjalnej osobno: energię sprężystości (zależną od pełnego rozciągnięcia sprężyny) oraz energię grawitacji (zależną od wysokości ciężarka). W położeniu równowagi energia sprężystości nie wynosi zero — sprężyna jest przecież naciągnięta! Dobra wiadomość: drgania wokół tego przesuniętego położenia równowagi zachowują się tak samo jak na sprężynie poziomej, więc cała reszta tego modułu (zamiana ruchu w pozycję i z powrotem) działa bez zmian.
13. Co wskazuje fioletowa linia pozioma w animacji?
14. Zatrzymujesz animację w skrajnym wychyleniu. Jakie wartości pokażą słupki?
15. Dlaczego linia sumy energii nie zmienia wysokości podczas ruchu?

Przykład na liczbach

Przykład 1 — obliczanie prędkości w położeniu równowagi

Zadanie: Dziecko na huśtawce o łącznej masie $m = 40\text{ kg}$ zostaje odchylone tak, że jego środek masy wznosi się o $h = 0{,}8\text{ m}$ powyżej najniższego punktu. Przyjmując przyspieszenie ziemskie $g = 10\text{ m/s}^2$ i pomijając opory ruchu, oblicz maksymalną energię kinetyczną oraz prędkość huśtawki przy przejściu przez pion.

Rozwiązanie krok po kroku:
  1. Energia potencjalna w punkcie maksymalnego wychylenia: \[ E_p = m \cdot g \cdot h = 40\text{ kg} \times 10\text{ m/s}^2 \times 0{,}8\text{ m} = 320\text{ J} \]
  2. Zgodnie z zasadą zachowania energii mechanicznej cała energia potencjalna zamienia się w najniższym punkcie w energię kinetyczną: \[ E_k = E_p = 320\text{ J} \]
  3. Wyznaczamy prędkość maksymalną ze wzoru $E_k = \frac{m \cdot v^2}{2}$: \[ 320 = \frac{40 \cdot v^2}{2} = 20 \cdot v^2 \implies v^2 = \frac{320}{20} = 16 \implies v = 4\text{ m/s} \]
Odpowiedź: Maksymalna energia kinetyczna wynosi $320\text{ J}$, a prędkość huśtawki w położeniu równowagi to $4\text{ m/s}$ (czyli ok. $14{,}4\text{ km/h}$).
16. Dziecko o masie 40 kg wznosi się o 0,8 m. Przy $g = 10\text{ m/s}^2$ energia potencjalna na tej wysokości wynosi:
17. Przy przejściu przez pion cała ta energia zamienia się w kinetyczną. Jaka jest prędkość huśtawki?
18. Gdyby to samo dziecko wzniosło się tylko o 0,2 m, jego prędkość w najniższym punkcie wyniosłaby:

Zadania do samodzielnego rozwiązania

Zadanie 1. Wahadło zegara ściennego znajduje się w skrajnym położeniu (amplituda maksymalna). Co można powiedzieć o jego energii kinetycznej i potencjalnej?
Wskazówka 1 — prędkość w punkcie zwrotnym
W punkcie skrajnym wahadło na ułamek sekundy zatrzymuje się, by zmienić kierunek ruchu ($v = 0$).
Wskazówka 2 — wysokość wahadła
W punkcie skrajnym ciężarek wahadła znajduje się na największej wysokości w całym cyklu.
Zadanie 2. Podczas ruchu huśtawki od skrajnego wychylenia w stronę położenia równowagi:
Wskazówka 1 — co dzieje się z wysokością?
Wysokość maleje, zbliżając się do minimum. Zatem energia potencjalna musi maleć.
Wskazówka 2 — co dzieje się z prędkością?
Huśtawka rozpędza się, więc jej prędkość rośnie. Zatem energia kinetyczna rośnie.
Zadanie 3. Ciężarek drgający na sprężynie ma w położeniu równowagi energię kinetyczną $10\text{ J}$. Ile wynosi jego energia potencjalna sprężystości w chwili maksymalnego wychylenia (zakładając brak oporów)?
Wskazówka 1 — zasada zachowania energii
W układzie bez oporów całkowita energia mechaniczna $E_m$ nie ulega zmianie.
Wskazówka 2 — energia w punktach charakterystycznych
W położeniu równowagi cała energia to kinetyczna ($E_m = E_k = 10\text{ J}$). W punkcie zwrotnym cała energia to potencjalna ($E_m = E_p$).

Zadanie transferowe — energia w czasie: idealnie i realnie

Nie liczy się do paska postępu. Odpowiedź znajdziesz w rozwijanym polu.

Dwa przebiegi energii

Polecenie: Na wykresie energii całkowitej $E_m$ w czasie: przebieg P to pozioma linia na stałej wysokości, przebieg R to linia stopniowo opadająca do zera. Który opisuje model idealny, a który rzeczywiste drgania? Gdzie podziewa się energia w przebiegu R?

Rozwiązanie
P — model idealny (bez oporów): energia mechaniczna jest stała, krąży tylko między energią ruchu a energią pozycji. R — drgania rzeczywiste (tłumione): energia mechaniczna maleje, bo opór powietrza i tarcie zamieniają ją w ciepło (i trochę w dźwięk). Obie energie ($E_k$ i $E_p$) maleją razem z amplitudą, a ich suma w przebiegu R opada. To ta sama różnica, którą widać między modułem 11 (model) i modułem 09 (rzeczywistość).

Zadanie transferowe — opisz przemiany słowami

Polecenie: Nie licz niczego. Opisz słowami, co dzieje się z energią kinetyczną i energią potencjalną huśtawki w dwóch etapach: (a) od skrajnego położenia do środka, (b) od środka do przeciwnego skraju.

Rozwiązanie
(a) Huśtawka jest najwyżej i chwilowo stoi, więc ma maksimum energii potencjalnej i zero energii kinetycznej. Lecąc w dół, traci wysokość, a rozpędza się: energia potencjalna maleje, a kinetyczna rośnie. (b) Od środka huśtawka wznosi się i zwalnia: energia kinetyczna maleje, a potencjalna rośnie, aż na przeciwnym skraju znowu jest maksimum potencjalnej i zero kinetycznej. W modelu bez oporów suma obu energii przez cały czas pozostaje ta sama — energia tylko zmienia postać.

Zadanie transferowe — energia na skraju i w równowadze

Polecenie: (a) Porównaj energię kinetyczną i potencjalną huśtawki w skrajnym położeniu oraz w położeniu równowagi. (b) Wyjaśnij, co zmienia się w tych dwóch położeniach, gdy drgania są tłumione.

Rozwiązanie
(a) W skrajnym położeniu huśtawka chwilowo stoi ($v = 0$), więc $E_k = 0$, a cała energia mechaniczna jest energią potencjalną ($E_p = \text{max}$). W położeniu równowagi huśtawka jest najniżej i leci najszybciej: $E_p = 0$ (przy poziomie zerowym w najniższym punkcie), a $E_k = \text{max}$. W modelu bez oporów suma $E_k + E_p$ jest w obu położeniach taka sama.
Rozwiązanie — część b
(b) W drganiach tłumionych suma energii mechanicznej maleje z każdym cyklem — część energii przechodzi do otoczenia (ciepło, dźwięk). Zmienia się więc wartość energii w obu położeniach: maksymalna $E_p$ na skraju jest coraz mniejsza, a maksymalna $E_k$ w równowadze też maleje. Nie zmienia się natomiast charakter przemiany: nadal na skraju jest maksimum $E_p$ i zero $E_k$, a w równowadze odwrotnie.
19. Na wykresie energii całkowitej przebieg P jest poziomy, a R opada do zera. Który opisuje model idealny?
20. Gdzie podziewa się energia w przebiegu R?
21. W drganiach tłumionych wartości $E_k$ i $E_p$ maleją z każdym cyklem. Co pozostaje bez zmian?

Quiz wiedzy — Moduł 11

1. W którym miejscu huśtawka porusza się z największą prędkością?
2. Jak brzmi zasada zachowania energii mechanicznej w ruchu drgającym bez oporów?
3. W połowie drogi między położeniem równowagi a maksymalnym wychyleniem huśtawka posiada:

Podsumowanie modułu

Zapamiętaj
  1. W huśtawce rozpatrujemy energię potencjalną grawitacji; w sprężynie dodatkowo energię potencjalną sprężystości — to różne postacie.
  2. W modelu bez oporów $E_k + E_p$ jest stałe; w rzeczywistości maleje (tłumienie).
  3. Wartość energii potencjalnej zależy od przyjętego poziomu zerowego.
Uważaj na błąd

Przenoszenie zdania „na skraju cała energia jest potencjalna” na pionową sprężynę. Tam energia sprężystości i energia grawitacji zmieniają się jednocześnie — trzeba je rozpatrywać osobno.

Sprawdź, czy rozumiesz

Gdzie huśtawka ma największą energię kinetyczną i dlaczego?

Odpowiedź
W najniższym położeniu (w równowadze). Wtedy ma największą prędkość — cała energia mechaniczna zamieniła się w kinetyczną, a energia potencjalna grawitacji (przy poziomie zerowym w najniższym punkcie) jest równa zeru.